Een wereld van verschil…

Ter nagedachtenis aan mijn broer Wim Demarest (7 april 1957- 6 september 2018), vader van Zita en Ella, zoon van Georges Demarest en Cecile Verleye. Wim wordt op zaterdag 15 september begraven in intieme kring.

Hey Wim,

Mijn broer…maar er was een wereld van verschil tussen ons…

Althans op het eerste zicht…

Jij was altijd mijn grote broer, drie jaar ouder.

Op school zaten we nooit samen.

Toen ik naar het eerste kleuter ging, verdween jij naar het lager onderwijs.

Toen ik in het eerste leerjaar terecht kwam, verhuisde jij van speelkoer want het eerste, tweede en derde zaten samen en het vierde, vijfde en zesde ook.

En het middelbaar bestond toen nog uit cyclussen van drie jaar…

Dus ook daar liep ik je niet tegen het lijf.

En later studeerde jij sociaal assistent en ik trok naar de unief.

Maar we sliepen samen zoals vroeger overal het geval was. Dezelfde kamer, verschillend bed. Met een bureel in de kamer want er moest ook worden gestudeerd. We hebben elkaar hilarisch veel geplaagd…Of was het vooral ik?

En als moeder kwam om te zeggen dat het stiller moest want pa en ma sliepen in de kamer naast ons dan deden we, als ze weg was, gewoon weer verder.

Maar als vader kwam…

Maar ik ga alle slaapkamergeheimen niet vertellen…dat hoort niet.

Ach Wim.

Jij was de serieuze, de hippie ook. Al had elke jongen lang haar in de jaren zeventig. De sociaal geëngageerde. De strijder tegen het establishment…en we hebben dat geweten thuis door oeverloze discussies met vader Georges…

We hadden een totaal andere vriendenkring. Jij zocht het in jeugdhuizen, politiek, Amada, Mao, Che Guevara…ik in jeugdbewegingen, voetbal,

Ik heb je een keer weten voetballen. Toen het aquarium buiten stond omdat dat gepoetst werd. De vissen zwommen ondertussen rond in de watersteen. Een schot heb je gegeven…en de vissen bleven rondzwemmen in de watersteen…

Maar we kwamen uit het zelfde nest en dat hebben we geweten. We zijn heel ons leven als goede vrienden geweest die niets nodig hadden om elkaar te begrijpen. De basis was dezelfde: eerlijkheid, naar mensen luisteren en met ze spreken, passie…

Ik herinner me hoe ik ooit de Mormonen aan de deur kreeg op kot in Gent, ik zei: ik heb geen interesse maar mijn broer misschien wel. Zij trokken naar de Puinstraat en je hebt drie uur met hen zitten praten.

Ik was ook altijd welkom in die Puinstraat. Kleine broer, weet je wel…

En als het nodig was, spraken we eens goed met elkaar. Niet te veel want we waren dat niet geleerd. Net zoals emoties uiten ook een taboe was. Maar we hebben ons plan getrokken. We hebben alles geleerd met vallen en opstaan. En als het nodig was, waren we er voor elkaar. En we hebben allebei twee fantastische dochters.

Dus was die wereld van verschil toch niet zo groot. Dat je er niet meer bent, maakt wel een wereld van verschil. En ook al zag ik je maar drie keer per jaar, ik ga je missen. Maar neem van mij aan dat ik er altijd zal zijn voor je dochters.

 

Je broer en vriend,

Patrick Demarest

 

17 thoughts on “Een wereld van verschil…”

  1. De nagel op de kop Patrick ! Zo herinner ik mij alles nog goed,enfin,veel tenminste nog. Ik kwam ook vaak bij jullie thuis en ben heel blij dat ik toch een paar jaar in de wereld van Wim mocht vertoeven,we hebben veel gelachen, veel gepraat en soms ook niets gezegd,gewoon liggen in het gras naast de spoorweg en naar de blauwe hemel staren,filosoferen.
    Onze wegen liepen met de jaren veel uiteen en we zagen elkaar niet meer maar ik ben je nooit vergeten, dat kon ook niet.
    Mijn ouwe boezemvriend,slaap zacht,het ga je goed hierboven.

  2. sterkte …met het heen gaan van je broer…je vriend…..je alles ….een mooi , lief en nog jong mens de Wim van het mooie werk die hij had vroeger in ichtegem . het ga je goed .rust nu maar .

  3. Beste familie
    Mijn oprechte deelneming met het verlies van jullie teerbeminde man vader broer…
    Ooit leerde ik jullie moeder kennen via de dameskring vernieuwing. Ik mocht er samen met jullie ouders verschillig activiteiten meemaken. Jullie hadden geweldige ouders. Heel modern voor hun tijd. Later heeft ln pa jullie tuin aangelegd in de Rijselstraat. Hij sprak altijd met bewondering over jullie gezinnetje. Het ontroert me nu het vroege heengaan van Wim te vernemen. Moge de mooie herinneringen aan hem jullie mild stemmen. Veel sterkte de komende maanden Mirjam werbrouck

  4. Wim, je was een toffe kerel die met mensen kon omgaan, in het OCMW ichtegem was je een van de beste, het ga je goed vriend.
    OCMW raadslid agnes Deman

  5. Ik ken jullie persoonlijk niet.. maar ik vond het zo prachtig om te lezen .

    Ik wens jou en de familie heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.

    Katharina

  6. Hoewel we Wim reeds de laatste jaren moesten missen door zijn ziekte is het finale einde toch nog altijd weer een lastige stap die we moeten zetten!
    Wat hebben we met Wim, onze politiek secretaris en geweten bij de jong-socialisten, mooie en boeiende jaren beleefd. Uren, dagen van politiek debat en discussie waren er. We groeiden door binnen onze partij, maar verloren je stilaan aan de liefde die je naar Brugge voerde. We zagen je dan natuurlijk veel minder, maar weet Wim dat ik die mooie jaren steeds heb gekoesterd!
    Bedankt daarvoor!

  7. Zoveel jaar geleden en toch nooit vergeten ! Een leuke en toffe jeugdvriend met zijn lange bruine krulletjes, rust zacht Wim ! Patrick, hoe jij het verwoord ….. Prachtig ! Wij wensen jou en heel de familie heel veel sterkte in de komende dagen. Onze oprechte deelneming.

  8. een open, eerlijke, warmhartige, zeer typerende tekst die aangrijpt en ontroert Ik begrijp je verdriet, Patrick en wens jou en je familie sterkte en kracht. Dat die mooie herinneringen je hierbij mogen helpen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *