ARTEFACT
In oude aarde werd je opgegraven,
stukje speelgoed, ridder te paard.
Gespeelde onschuld, steekspel
spelenderwijs. Stoere ruiter,
je vocht honderden jaren lang
in talloze veldslagen, zoveel
overwinningen ondergronds,
in onbekende modder, tot aan
de nek in de drek. Verwonderd
gevallen op het veld van eer,
dodelijk verwond, vergeten,
tot je weer werd blootgelegd.
Klein object, ooit gekoesterd
nu een erfstuk dat ontroert.
TOR ‘ OUD
Torhout is al oud,
zeer oud, van toen bomen
nog stambomen hadden, eindeloos
ringen vergarend. Nu deels in oude aarde
teruggevonden, alles bijeen geschraapt:
munten, skeletresten, versleten zielen,
versteende smart. Vestingstad, groen en
zwart, gevestigde waarde. Houterige toren,
hoog boven het morsige land.
Na al die eeuwen, nog altijd
Torhout ten top!